تعلّقات خاطر اندر پیچ و خم چند رباعی . . .

و امّا بعد :

 

غصه

 

گر با دل من ستیزه دارد غصه                 گو هر چه که خواهد سرم آرد غصه

 

دیریست که من به غصه عادت دارم                     از مرگ بزرگ تر ندارد غصه

×××××××××××××××××

چشم و چراغ

 

وقت است سرا پا همه فریاد شوم               افغان شوم و ناله شوم داد شوم

فریاد ز غم سر دهم ای چشم و چراغ          شیرینی اگر بگو که فرهاد شوم

××××××××××××××××

لحظه به لحظه

شب تا به سحر ناله کنم داد کنم          با ناله خـــــــرابیِ دل آباد کنم

جز ناله چه چاره دارم او را شاید          هر لحظه به لحظه لحظه ام یاد کنم

×××××××××××××××××

پاسخ فریاد

آن رفته جواب گرم فریادم بود           فریاد رس ناله بیدادم بود

منعم نکنید غافلان ! از یادش           یاد آوریش پاسخ فریادم بود

××××××××××××××××

 سراب

یاد آوریش باعث آزادی بود         آزادی از آزادی و دلشادی بود

آن آمدن و رفتن کوتاه فقط         خوابی و سرابی جهت یادی بود

××××××××××××××××

    قید تعلقات

آن رفته عزیزی که غمش شادم کرد              از قـــــــید تعلّقات آزادم کرد

آزادی من در گرو عشقـــــش بود              امّا غم عشق خویش صیّادم کرد